«Αυτό που θες να αποφύγεις, αυτό παθαίνεις! Όσο μεγαλώνω τον πλησιάζω, κάνω προσευχές να μπορέσω να το αποφύγω πλήρως όμως. Ο πατέρας μου ήταν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, ήταν απομονωμένος στον εαυτό το…
«Αυτό που θες να αποφύγεις, αυτό παθαίνεις! Όσο μεγαλώνω τον πλησιάζω, κάνω προσευχές να μπορέσω να το αποφύγω πλήρως όμως. Ο πατέρας μου ήταν ένας ιδιαίτερος άνθρωπος, ήταν απομονωμένος στον εαυτό του, δεν καταλάβαινες τι σκέφτεται, δεν εξέφραζε ποτέ την αγάπη του, παρά λίγες φορές να πει ένα “σ’ αγαπώ”, δεν έδειχνε το ενδιαφέρον του.
Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να εξασφαλίσει τα προς το ζην στην οικογένειά του και η δουλειά του. Τέρμα, τίποτα άλλο. Ε αυτό δημιούργησε μια απόσταση όπως καταλαβαίνεις και ελπίζω να μην του μοιάσω. Ευτυχώς δεν έχω παιδιά, γιατί δεν ξέρω και πώς θα ήμουν και με τα παιδιά.
Έχω ανίψια, ακόμα καλύτερα. Είναι αλλουνού και τα αγαπάω πάρα πολύ, αλλά δεν είναι δικά μου», εξομολογήθηκε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, μιλώντας το μεσημέρι της Κυριακής, στη Ναταλία Γερμανού για την ιδιαίτερη σχέση που είχε με τον πατέρα του.